İzleme Bahsi

 

izledim çocukken kömür karası binaların

pürü pak oluşunu,

ve çığlıklarını annemin keserken kredi kartlarını.

dalgalanan saçları vardı annemin,

gözyaşlarına karışık.

kalan, giden hep biziz çünkü.

çünkü kalan, gideni hiç götürmez.

dalgalanan saçları vardı annemin,

en derin,

en saldırgan,

en kötü adamların annelerinin dalgalanan saçları vardı.

kalan, giden hep biziz çünkü,

mâl ettiler her bir kötülüğe.

öldürmeyi anlatamam,

ölmeyi atlatamam,

atlayamam en derinden en tepeye ama,

en derinden en derine tek nefeste dalabilirim çünkü,

kuşlar ve balıklar aynı renktedir,

çünkü,

ben her baktığımda en derinine en derinin,

hep aynı rengi gördüm.

kan kırmızısı,

is parlağı,

pis patlağı,

sokağın en tembel ışığında çarpar en sarısından en derinine.

dalgalanan saçları vardı annemin,

sarıdan kahverengiye hallice.

her bir bakışında martılar uçardı sağdan sola,

çünkü hep aynı rengi severdi kuşlar ve,

hep aynı bakardım ben de güneşin en

kan kırmızısı,

is parlağı,

pis patlağı haline.

izledim çoluk çocukların infilak oluşunu izledim her topumuzun infilak oluşunu izledim hep annemin dalgalanan saçlarını izledim hep karartılarını demirden perdelerin.

demir leydilerin, demirden tuğlaların en kömür karası kalplerini gördüm.

izledim kömür karası her yaradılanın pürü pak olamayacağını.

bembeyaz çarşafları dahi kömür karası dünyanın 

en kan kırmızısı,

en infilak edilmiş, tesirli,

en pis parlağı halini bu el kadar bedenlerin,

saklayamaz halini bu en is parlağı görüntüsünü bu el kadar bedenlerin.

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here